LinkBack URL
About LinkBacks
CRX' in TR den Fabrikaya Mektubu (( meşhur yazıı ))
CRXCLUB ta çok beyenildi ve ağlayanların sayısını hatırlamıyorum. çok ünlü yazılarımdandır.seveceğinizi umuyorum. mektup tr ye gelen bir crx ın anılarını japonyadakı fabrıkaya anlatması uzerıne kuruludur.
91 seneleriydi ilk doğduğun dakika ne heyecanlıydım abilerim beni o kadar özenle bir araya getirdiler ki değerli olduğumu anladım. Fabrikanın önüne ilk çıktığımda benimle aynı adı taşıyan renk renk cinslerimle fotoğrafım bile var. Fabrikada bir dizi testten geçtim ama anladım ki asıl test şimdi başlıyor. Bir tıra yer ayırttılar en öne bindim tır bizi havaalanına götürdü yolculuk sırasında benle beraber 2 siyah 3 kırmızı 2 de beyaz adaşlarımla konuşarak uçağa bindik. İndiğimizde Türkiye yazıyordu. Bir Japon olarak ve boyumun küçük olmasından dolayı dışlanmış ve küçük görülmüştüm. 1.75 boylarında adamın biri sahiplenmiş beni orda işlemler bitti gümrükten mi geçmişiz neymiş öyle bişeydi. İndiğimde 34 plaka bir yerdi bilemedim nerelere geldiğimi. Sahibimle kavuştuğum ilk günümde koşu testinden geçirdi. Bana alışık olmadıgından olsa gerek ilk başlarda tekletti beni ama hatasını yüzüne vurmadım. O gece hava güzeldi yanıma benden daha kısa ama 2-3 cm yüksek bir araba yanaştı adı Pejo 106 mıymış neymiş. Sahip onunla yarışmam için beni dışarı çıkartmış meğersem. Arabayla yan yana geldik o dakika bana ilk defa hitap etti ve “ Hadi kızım geç şunu “ dedi. Duygulandım ama duygularıma sahip çıkıp yarışa odaklandım. Çok motive oldum sanırım start verilince ayağım kaydı patinajda nereye gideceğimi şaşırdım D16 motorum bıkmak bilmedi devir çevirirken ama kendimi hemen topladım ateşimde 90 derecelere kadar çıkmıştı ama 2. viteste yan yanaydık acımadım 3 e hızlıca atıp kapatınca tekrardan ayağım kaydı ama yanından efsanevi 3. vitesim sayesinde uzadım. Bitsin artık diye beklerken birden frene asıldı balatalarımın kokusunu ilk defa koklama fırsatını o anda yaşadım. Elimden geldiğince çabuk durdum. Sahibim kapımı gururla kapatıp bana yaslandı. Bu arada ateşimi düşürmeye çalışan fanım beni serinletti. Aradan baya zaman geçti.
Çok değiştim, gözlerime angel eye takıldı. Birde yeni ayakkabılarım var artık duyduğuma göre 1.500 tl imiş sahip üzülmesin diye hakkını vermeye çalışıyorum. Neyse gel gelelim bir gün sahibim beni yağlı pislik içinde bir yere götürdü. Alışkın değilim o kadar pis yerlere buradan çıkmaya can atıyordum ki 15 gün kalacağımı duydum. Korkma fabrikam kötü bir şey yok gayet iğiyim.
Turbo takıldı bana meğer o yüzden gitmişiz oraya takıldığı ilk günden beri onu sevip bağrıma bastım ama sahip gaza basınca turbo bana çok gaz veriyor biranda üfleyince kendimi tutamıyorum gaza gelip yardırıyorum ayağım güçten osla gerek sürekli kayıyor ama mutluyum. Geçenlerde sağ gözüme kamyon çarptı ama sahip dayanamadı hemen yenisini aldı. Bana burada çok iyi bakıyorlar…
Birçok kişiyi geçiyorum hatta geçenlerde ödüllü yarışta 1. oldum diye sahip kupa kazandı onu mutlu görünce feci mutlu oluyorum. Yaşlandık fabrika çook yaşlandık 1991 senesinde arkadaşlarımın zenginlerin elinde olduğunu hatırladım şimdi ise o züppeler porşe ferrariye ilk göz ağırları olan bizleri satıp geçtiler. Şimdi anladım ki asıl zenginlik kalpteki sevgideymiş. Şimdi ise can atıyorum o zenginlerden biri son model arabasıyla yanıma yanaşsın bana gaz versin diye. Bu arada fabrika bana hiç bahsetmedin kardeşim olmuş : ) adına CRZ koymuşsunuz ama daha yollarda göremedim. Umarım bizler gibi zenginlerin eline düşmez CRX in ne olduğunu bilmeden CRX ciyim diye gezmelerini hiç istemem.
Kısacası fabrikam sahibim bana çok iyi bakıyor vede resmen aşık bana çok seviyor hatta yanıma arkadaş bir araç bile aldı beni satacağını düşündüm ama Allahtan satmadı. Sen gönlünü ferah tut fabrikam Türkler az parayla çok iş yapan CRX hastaları benim rahatım burada gayet iyi…
Alıntı ile Cevapla
honda sevgi hergün biraz daha kazınıyor kalbime 
HondatugraL Nickli Üyeden Alıntı
Bookmarks